Bu Hikaye

Gecenin sessizliğini dinlemek
Varoluşun anlamını kavramak
İşte gerçek! 
Kim bilebilir kaç dakika daha yaşayacağını
Ve kim bilebilir soluduğum her nefesin canımı yaktığını...

Korku...
İrade...
Güç...
Sükut...
Nesibe olmanın gerekliliğini
Bu gerekliliğin yerine getirmek üzere olan görevleri
Acıları...
Kıvranışları...
Bu hikayenin sonuna geldik üstadım
Bu hikaye bir daha başlamamak üzere bitti.

Bu müsvedde anlatmalı 
Öz benliği ve dostluk kıvranışının son dakikalarını...

Nefret ettiğim tarçın midemden çıkmak isterken
Tırmanırken mide duvarlarıma
Onun sağlıklı olduğuna inanışım midemde tutmaya yetiyor
Ancak bu kadar...
Bu kadar nefretime tahammülüm ve bu kadar istikrarım

Güvenmiyorum hiçbir canlıya
Bitiyor iletişim kopuyor güven ipleri
Bu hikayenin sonuna geldik üstadım
Bu hikaye bir daha başlamamak üzere bitti.

Yıldıznameye inanmayan kadar gerçeğim
Ve inananın sebepleri kadar sahte
Önüme asfalt dökme engellerden geçeyim
Belki yokluğu için dua eder
Varlığında sendelerim

Kelimeler kifayetli o "-siz" takısına aldanma
Cümlelerle var olur "-siz" takısı anlamda...

İşte böyle üstadım sivri sineğin saz olduğu yerdeyim...

Dedim ya biz bu hikayenin sonuna geldik be üstadım
Bu hikaye bir daha başlamamak üzere bitti.

Sonradan

Düşünceyi karalar duyguya yoğunlaşır
Sonradan anlar

Akla rest çeker kalbe hizmet eder
Sonradan anlar

Uyaklı şiirin ahengine kapılır manayı önemsemez
Sonradan anlar

Kırk tas suyu temizlik zanneder
Sonradan anlar

Tebessümü iyiliğin ilk adımı zanneder
Sonradan anlar

Lokman hekimi deva zanneder
Sonradan anlar

Yaşanacakları yaşar, bir Ahmet Kaya şarkısı çalar
Sonradan anlar

Kahvenin telvesinin adını fal koyar
Sonradan anlar

Ok geriye çekilir en uzak için
Sonradan anlar

Kayıp şehrin anahtarı kelimededir
Sonradan anlar

Geleceğe geçmişle bakamaz
Sorgulanacakları sorgulamaz
İhtiyaç dahilinde yaşayamaz
Alışkanlıklara hizmet eder, kendini korumaz
Huy edinir iyilikten nasip almaz

Sonradan anlamaz
Sonradan sorgulamaz
Sonradan kavrayamaz
Sonradan anlayamaz