Mudil Kelam

Çok enteresandır aşk.
Hani ne kadar ''enteresan'' algınız varsa, herkesin meşrebine göre o kadar işte.
İlla karşı cins gerektirecek kadar da dar anlamı yoktur. O kadar da geniştir.

Seviyor sevmiyor oyunu oynayalım hadi papatyalarla, bu aşkın güzel yanıdır,
Terk edildim ağlıyorum bu da aşkın güzel yanıdır,
Terketmek zorundaydım, bu da aşkın güzel yanıdır
O'nu görünce utanıyorum, bu da aşkın güzel yanıdır
Ve daha bir sürü şey...
Hepsi aşkın güzel yanlarıdır
Bunların ortak noktası sana yazdırır
Yazarsın, çizersin kalem kağıt yoldaşın olur.
Ağlarsın ve yine onlarla gülersin...

Kafası karışık olan herkes beni anlar
Monoton düz insanlar zaten başlığa bakar okumaz
Karmaşa insanıyım ben belki de bu yüzden en çok griyle anlaşırım
Mavi bana göre fazla net, siyah mı hayır! Yüzüme vurur günahlarımı
Ya beyaz? Bana göre fazla temiz,...

Sevmek konusunda da fazlaca karmaşığımdır
Bir kitapta okumuştum;

''Onu seviyor muydum? Ve birkez daha bu soruyu nasil yanitlayacagimi bilemedim, daha dogrusu belki yuzuncu kez ayni yaniti, ondan nefret ettigim yanitini verdim. Evet, ondan nefret ediyordum. Kimi zaman ( ozellikle de her konusmamizin sonunda) onu bogmak icin omrumun yarisini seve seve verirdim! Yemin ederim, keskin bir bicagi onun gogsune yavas yavas saplama olanagini bulsaydim, bundan korkunc bir zevk duyardim. Ama yine de en kutsal seyler uzerine yemin ederim ki, Schlangenberg'in en yuksek tepesinde bana eger " kalbini asagi at" dese, hemen atardim, hemde seve seve.'' yazıyordu.

Benim hissettiğim aşkı en güzel anlatan cümleler kullanılmıştı
Fakat insanların empati yeteneği gelişmedikçe
Kendilerince telepati kurup durumu kurtarmaya çalıştıkça
Ve aslında iyiden iyiye başaramadıkça
Bu karmaşık duygular anlaşılamayacak

Ben Eylül kadınıyım
Düşen yaprakların hesabını bana sormayın
Ben de o yapraklardanım...

Çapraşık

Ruh hali dengesiz sevimsiz ve geçimsiz

Dengesizlik savrulur rüzgarıysa ateştir

Sevilen sevilmeyen hepsi orada güneştir

Dondurucu bir soğuk düşüncesiz gelmiştir

Meddah mıyım neyim? Tiyatrodan hallice

Ruh bedenden eski, 70 inde delice

Sefer tasında huzur yenilmez düşüncede

Delirirken düşünce, sempatiklik antipatikce

Zeus muyum neyim on binlerde çocuğum

Sevdaya gam vuran kemiksiz bir çocuğum

Haylaz hayat bende değil, kuyuda tek taş boncuğum

Oyunculuk küçüklükten, evcilikte çocuğum

Senaryosuz yaşarım, okudukça oynarım 

Sevmeyi beceremem, ilhamı kovalarım

Sollasam da hayatı revizyonda kanadım

Delirir saçmalarım, kaybolsam da oynarım

Telaş yok ki ruhumda sabreder bocalarım

Şehzadeye bir hürmet, ''Lala'' daysa marifet

Elleri demirden, suratsız küçük veled

Saygıdeğer hükümler geliyor sepet sepet

Kaybol çığlıklı köle sabra itaat et

Okazyon elden gitti pahalılığa cesaret

Kalibrasyon gelişmiş ruha enjekte edilmiş

Ordan burdan girmişte kendi dini gelişmiş

Saçmalamadan duramamış imkansızı sorgulamış

Gürültü üretimin en büyük düşmanıymış

Kafa kangren olmasın da ne yapsınmış

Senkron hayat adilliğe çabalarken

Sklera dondu kaldı, bebek heyecanlanırken

Demir yolu bir tutsak semada canlanırken

Rakkak gelir kabir, giderken ve gelirken.

Bir şey bilmiyorum tabii ki, Sokrat da değilim aslında

Saklıyorum çoğu şeyi, ama kimin umurunda

Komikane yaşarken, alt yaşamın dalında

Bir çift gözle yaşarken yüreğimse sefada

Gelip hizmet edenler hep hizmetkar değiller

Bilinen bilinmeyenler çok laflı az görgüler

Toplamıysa hep insan, boş değil bu kelimeler…

Tekerlemeleştirdiklerimizden misin?

Olaylar silsilesi

Hayal kafiyesi

Serden geçen hacamat

Bilinmedik hakikat

Geliyor üstüme

Bilinmeyen bir küme

Vatan adını vermiş

Kimi huzura ermiş

Huzur kanlı bombaymış

Gururlanmış halt etmiş

Çoğu ısrarlı bilmece

Görünmeyen tek hece

Saklayıp da kelimeyi

Bilememiş bilmeceyi

Bulunan birkaç mevhum

Serum takılı hortum

Faydası yok refahta

Gözleri izdivaçta

Giderken var olmamış

Gelene sarılmamış

Adı tecrübe birçok karar

Milyon insanı kaplar

Çıkarlar ön planda

Gözler kekeme dalda

Bilip de vazgeçmemiş

Bilinmezi seçmemiş

Gelen asılı yaprak

Düşmeden filizlenmiş

Sağ oluyor diyorlar

Anlamsız yaşıyorlar

Ölüm ani ıstırap

Kalana yaşlı surat

Gelmeyi arzetmeden

Talepleri gitmeden

Mana çıkar dahilde

Kaybolunan seferde

Tekerleme yazmadım

Şiirden de saymadım

Anlamın içi anlam

Derinlerde bir suret

Bakar da göremezsin

İçinden silemezsin

Kaybolan sırlar var

Kalp mantıktan daha dar

Kilit cümle bin asır

Kalpte olan son, hazır

Giderken arkana bak

Dar sofraya kırk tabak

Sığar içsel birkaç şey

Homurdanmak acziyet

Görelim gelsin nerede hikmet

Düşüncesiz yığını dahilim de fazlaca

Kalkıp oturanlara bir söz toparlamaca

Azmin kararlılığın önemini sormaca

Anlamak isteyene kafiyeli bulmaca...

Çırpınış

Masum değilsin ama etrafında da seni kötü hissettiren, günahlarının üzerine yaratıcıdan daha fazla giden insanlar var.

Ve bunun doğruluğuna o kadar inandırıyorlar ki, iyi olmana fırsat vermiyorlar.

Peki ne yapmalı?

İşin içinde insanın insana savaşı varsa ne yazık ki yapılacak en ufak şey tedirgin eder...

Düşünsene biliyorsun bunu anlamıyorlar, inanmıyorlar.

Bir kitapta okumuştum, '' Hiç ön yargıyla aşağılandın mı?'' yazıyordu.

Kendime sorduğumda cevap olumluydu.

Açıklık getirmek gerekirse, ön yargıya sadece tanımadığın insanlar tarafından uğramazsın.

En yakının, seni doğuran, seni yıllar boyu tanıyan (!) bunu yapar.

Tanımamıştır, tanımaya yüz tutmuştur.

Başaramamıştır...

Herkes kendi hayatının kahramanı, kendini yetiştirmeli, kendiyle ilgilenmeli...

Bu dış etkenler ve ön yargının acımasızlığı bir nevi hayatın her insanda olabilecek kadar gerçek yanı...

Ne yapmak gerek diye düşünürsün, kendinle ilgilendiğini zanneder, herkesin hastası olursun ve birden herkes psikolog olur. Eğitim şart değil...

Hani diyor ya Cihan Aktaş: ''Yaşadığı hayat gibi, yaşayamadığı hayat da bakışlarına, ses tonuna, duruşuna siniyor insanın.'' diye, 

İşte öyle bir şey...

Siniyor gerçekten, dikkat etmek ve vazgeçmemek, birazda bazı şeyleri, ön yargı gibi, kulak ardı etmek lazım...

Çare her zaman vardır bence, iyilik ve inanç kalbe işlemişse.

Karmakarışık Karmaşık

Tavsiye aşırı duygusal, geçimsiz bir çığlık ve dört dörtlük hayat...

Yine tuzaklardasın yazıklar olsun! 

Ruhun hakimiyeti artık son bulsun.

Ruhun rahatlığı bedene enjektörde selam verirken, 

Nasıl olur da bu karmaşayı görmezsin?

Süzemesen de heybendeki rahatsız sıvıları, 

Kimlere uymak zorundasın bilemezsin? 

Gidemezsin dedim ya kendinden öteye gidemezsin...

Bu karamsarlık değil! 

Masallardan, o pembemsi düşüncelerinden daha gerçek!

Karmaşayı durdur. 

Son bulsun artık. 

Ve sana yazıklar olsun...

Vazgeçen insan! 

Sen! 

Sana yazıklar olsun!

Kıpırdıyor bak yine güneş, ilham perileri uçuşmakta, 

Dört bir yana dağılmış hayatı sorgulamakta 

Ve 

Durmakta bu hengame... 

Sadece sensin ve istersen içine sinebilirsin.

Bağlı sana tüm duygular, gerçekleri gör, kendini yönlendir de artık bitsin.

Yenilensin kainat, durup olanlara bak

Kendinle ilan ettiğin barış,

En değerli hakikat,

Durup dinlenince, başarını görünce, kendinle yüzleşince,

Saygıdeğer refakat, ruhunu koluna tak...