Hatırlamak?

Unuttuğum çok şey var

Hatırlamam gerek!

Kafamı yorduğum şeyler uzun zamandır farklı

Farkında olmam için hatırlamam gerek

İyi niyeti suistimal edenleri unutmamam gerek.

Unuttuğum şeyleri hatırlamam gerek. 

İyi niyete gömüldük

Hırslar tatlı geldi

Kötülerin çamurunda

Ayaklarımız bataklık muamelesi gördü

Sonra mı? 

Havva-Adem meselesinden dem vurup

Çamura batarken itaat ettik. 

Kendimize küstük

Barışmamız yersiz zamana denk geldi

Hatırlamamız gerekenler 

Unutamadıklarımıza yenildi. 

Tuhaf bir karanlıkta

Mum bile yakmayanlara

Parafin olduk

Eğlendiler... 

Boğuşurken unuttuklarımızla

Hatırlatmak yerine

Aklımıza girmeyi yeğlediler

Hal böyle oldu, olunca kayboldu çoğu şey

Birden birileri hayatlarımıza oldular

Vasıfsız bir bey... 

Ya da hanım edasıyla

Emirler ve yasaklar getirdiler

Çamurlarını unuttular

Hatırlatmadılar birliği

Unuttular beraberliği... 

Çok fazla unutulan var

Hatırlamak gerek 

Çok fazla yorulan var

Durdurmak gerek

Çok fazla hatır var

Gönül koymak gerek... 

Telaştayken

Bi anda

Bi kalabalıkta

Telaş içindeyken

Duyduğun bir müzikle umut doluyorsun

Sonra bir insan gülümsemesine rastlıyor

Umudunu ikiye katlıyorsun

Müzik, çocukken izlediğin çizgi film sabahlarına götürürken

Bir gülümseme telaşını unutturuyor...

Annenin yaptığı sıcak çorbayla

Okul öğle arası eve gelişlerin

Ve pekmez ekmek yiyişlerin...

Gibi gibi... 

İnsan ufacık şeye mutlu olup

Ufacık şeyden sinir küpü oluyor

Telaştayken! 

Telaş, insanların psikolojik problemlerinin hatsafha da olduğu dönemde 

İnsanlıktan çıkaran bir durum

Ya da dediğim gibi

Bir gülümsemeyle

İnsan olduğunu hatırlatan bir durum

İnsan, insanlık, eylemler, kokular, müzikler

En iyi hatırlatıcılar

Ve daha neler neler...

Pislikler

Lafla korkutur çatal dilli bir nine

Kim kimle? Neden? Nasıl? sorular onun neyine?

Kitap bilmez, cahilliği kulaktan dolmadır

Kuklalar diyarında başrol oynamalıdır.

Karakter analizi yapar kendince bir lafbaz

Dediği yalan yanlış, lafbazlıkta sihirbaz 

Tarif etse birisi, kalın kafalı anlamaz

Suç atar laf kalabalığıyla aşağılık düzenbaz

Kum gibi kalabalıklar evleri hep döşeme

Ayrışırlar elbette, sahtekarlar köşede

Turp gibi delikanlılar hapsedilmiş delikli şişede

Kimi zaman yakınırlar tuzluk etkisiyle modelli bir şişede

Kılık kıyafetten, görgüden, bilgiden, üslup ve edinimden akıyor cahillik

Kol kırılır yen içinde kalmaz ki birilerine yenilik 

Yenilmişlik uzun sürmeli demogoji tek süreklilik 

Bir sürü laf cambazı hane içi kibirlilik

Boşversen dolu verir cehaletle savaşı olana

Koyversen son verir doğruyu konuşana

İbretlik olana kadar itibar mağduru sefiller

Hugo'nun haberi yok tahammülsüz pislikler. 

Delirdi

Kuklalar oynuyor

Gepetto yok

Karabasanlar geliyor

Psikolog yok

Dayanaksız bilgiler kum gibi dağılıyor

Bilir kişi yok...

Yok işte istenenler

Verilmiyor beklenenler

Tuhaf bir his içinde

Yalap şap yapılanlar

Duygusal zekaya yüklenip

Empatilerce kusanlar

Bir şey eksik insanda

Kendisinden başka herşey var

Eksikliği neye yorarsa

Onda kayboluyor insan

Ses çıkarmasınaysa yetmiyor hiç bir lisan

Uçsuz bucaksız yürüsem

Özlediğimle övünsem

Rüyalarım gerçek olduğunda

Gerçeklikle delirsem

Birşey kopmasa benden

Kopup gitmese bilsem

Üç yıldır verdiğim ayarla

Kendi kendimle delirsem

Duygusallaştıkça dönüşlülük zamirine yüklenesim var

Duygusallaştıkça kendime kendimi bildiresim var

Sevdiğim herkesle tuhaf uyum içinde

Uysallaştıkça uyum sağlayasım var

Sevginin uysallaştırdığı bir bedende delirdim

Sevgisizliği öfkemle yenemedim

Nefretim uzun sürmedi kin tutmaya üşendim

Empatilendim kendime

Kendi kendime empatilendim

Kimsenin bilmediği sempatimi affettim

Affettikçe delirdim

Sempatimde gizlendim

Çoğu zaman tebrikten çok teşhisle kendime geldim

Gelmez olaydım ki tebriklere teşhisler erişemedi

Erişilmeyen bendim, kilometrelerce delirdi