Eleştiri Gibi

Sura üflese de ferahlasa biraz,
İsrafil de darlanmış,
Onun vaziyeti beni çok alakadar ettiğinden değil umursayışım,
Acelem var...

Kıyamet kişinin kendi içselliği,
Toplu birlik bir kıyamete kendi ruhunda alamet ara,
Kara kuru bırakıp, beslemediğin ruhunda.
İki cümleyi hazmedemeyen, empatiyi bilmeyen ruhunda...

Bilinmezlik çukuruna ruhunu atıp bedene yüklenmişsin,
Derbeder vaziyette topluma yenilmişsin,
Asıl savaşı unutup egona hizmet etmişsin,
Aklınca; gelmişsin, görmüşsün, yenmişsin,

Suçlamalar tezgahta, bulaşıklarla aynı sırada,
Kim bakıyor aldanma, ruhun aynı durakta, belki biraz aşağıda...
Ruh ve beden, çizgi aynı, ikisi de arafta.
Kopuk kopuk, savruk savruk bekleme de durakta..

Acziyet

Yarım bıraktığım yazılarım kadar şanslı olsaydım keşke...


Seramoni yapmadan protokol ehli oldum
Hayalim seramoniydi tabiiki yadırgandım
Umursamadan az ileriye dönük bakmak istedim
Dikiz aynasından baktığımı farketmedim

Koskoca yanılsama bedenimde hücrelerimde
Koşsam kendime varabilir miyim
Kelimelerle dans etmeyi sevsem de
Yazdıkça yazdım da
Misalim koşu bandıydı
Kendime varamadım
Kendime katlanamadım

Hep bir çaba hep bir gayret
Diyorum kendime "Az daha sabret"
Beceremezsen tabii bu topluma bir felaket
Alt et kendini diyorum çözüm değil alt etmek

Çelişkiler illegal boyutlarda değil
Bu benim telkinim
Knock out hayata karşı gösterdiğim iradem
Öz eleştiri kendim olmanin yokuşunda
Sağanakta seramonim
Umrumda acziyetim

Karmaşamın gücünden bahsederim
Bu benim sürekliliğim
Dolambaçlı yollarım gurur kaynağım
Dahiyane bir düzene hasret olmamaktı letafet
Sırılsıklam cesaret karmaşamda marifet...