Gece dediğin şey; negatifin pozitife dönmesi miydi? Tam tersi de olabilir miydi? Lanet olsun! Bu da mı göreceliydi...
Yarasaların konuştuğu vakit, Baykuşlarla çekişebilirim. Neden gece olunca varlıklarını hissettirdiklerini öğrenebilirim. Geceyi bir de onlardan gecelerce dinleyebilirim.
Günlerim karmaşıklaşsa da gecelerim sabittir. Saniyeyle değişen ruhum gece olduğunda stabildir. Varlığıma hayat veren o kudret, muhtemelen ruhumu gece bahşetmiştir.
Erken uyumaya karar verdiğimde sabitliğimden kaçtığımı net şekilde anladım. Kendimi sorguladım. Karmaşanın hapsolduğu bedenimle yaşamanın, dünyadaki görevim olduğunu farkettiğimde... Evet herkesin görevi vardı, bilincim açıktı. Yalpaladım.
Kusursuz bir gündüze değiştiğim kusurlu gecede huzur içindeyimdir. İnsansızlığın verdiği huzur yaşımın olgunlaşmadığını mı gösteriyordu? Oysa kendim olmama izin verilmeyen bu gezegen de sadece gece varolabiliyordum.
Neyse erken uyumalıyım, epey geç oldu.
Varolma savaşımdan kalan yaraları sarmam için gerekli bu aralar. Gece benden mahrum kaldığı için üzülecek, onu sadece ben yalnız bırakmadım. Öyle alelade değil, kendi dertlerimle dertlenip sigara çay yapmadım. Ben onun anlamıyla var oldum da anlam kattım. İlişkimiz böyleydi, sorgulamadım.