Mevsimsel Yaşıyorum

 Mevsimsel yaşıyorum.

Bir türlü yolunu bulup doğruyu ifade edemiyorum

Kimi zaman bir illüstrasyon, kimi zaman kelimeye takılıp kalıyorum.

Bulamıyorum

Bir yolunu bulamıyorum...

 

Sararan yaprağı seviyorum

Sonbahara özüm diyorum

Bazen Oruç Aruba okuyorum

Bazen Necip Fazıl'da derinleşiyorum

Füruğ Ferruhzad'dan ilham alıyor

Cemal Süreya'yla platonik yaşıyorum...

 

Bir yolunu bulup savaşamıyorum

Altar'ın oğlu Tarkan'ı izliyorum ya da Arkın Cüneyt

Zeyna'dan ilham almıyorum asla

Bazen atlılar kovalıyor ben jokey olma hevesine düşüyorum.

 

Habil'le Kabil'i anımsıyor

Züleyha'dan Yusuf'a varıyorum

Bir baş yapıt sanıyorum kendimi

Lanetlenip Medusa olmaya çalışıyorum.

 

Kimselerin bilmediği gizli bir yol

Mirdad'ın yoluna amma çok heves ediyorum

Lau Tzu'dan ilham alıyor

Nesibe gibi yaşıyorum.

 

Ne köyde ne kentte yetişen biriyim

Ne azda ne çokta belirginim

Görünmeyen bir gezegenin gökkuşağı

Yıldızların efendisiyim!

 

Görünüyor sanıyorum tüm yollar

Ben görünmüyorum

Fazla iddialı bir küçük prensesim

Ben olduğumdan farklı olmak istediğimden uzak

Karmaşa problemini daha da karmaşıklaştıran oyuncak.

 

Bir kukla seziyorum her yazılarımda.

Bir kukla

O benden öte benden ziyade bir Barış Manço esintisi

Benden bana varan bir Gepetto ustalığı

Ama görünmez

Ama kıymet bilmez

Ama kıymeti bilinmez...

Yalan söyledikçe burnu uzamaz gözleri dolar

Ağladıkça yalanları dökülür savruk tahta.

Boşta olsa tıngırdamaz kimselere göz açtırmaz.

Kılıcı da olmaz ki kuklaların, olsa olsa zımpara

Parti de törpü de var

Yok olmaya 5 kala!