Boğuk bir nefes
Kendine ihanet temalı bir bedende
Nefessiz, nefes alamadan
Virginia misali sesler duyarak
Soyarak ruhun temiz yerini, durmadan soyarak
Başlık atamadan öyküsüne
Yaşamaya çalışıyor adını koyamayarak...
Bir çıkış yolu olmalı hayatında
Bir çıkış yolu
Damla suyu sel sanan serçeden ibret alarak
Tek başına mücadelende kendini soyutlamayarak
Suskunluğuna gürültü yüklemiş umutsuz bakar
Belirir ruhu bedeninde bedenini sarar
Yalnızca bi yatakta son uykuyu arar
Az kalan umuduna her gece yıldız sayar
Kafa karma karışık ruh hep isyanda
Bi yolu yok ki kurtulmanın akıl paydosta
Sakinliğin delirmesi az kaldı yolda
Sen ne yaşadın ne gördün anlatsana biraz
Zira kafam dumanlı derman beklenen lodosta
Seni dinleyeyim unutayım kendimi
Sere serpe yaşıyorum toparlayayım bendimi
Kendime ayıramadığım zamanı sana ayırayım
Faydayla ışıldayayım onla parıldayayım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder