Tramvay yolunda ellerim cebimde
Yürüyorum farkındalığımı okşayarak
Bir ses tın tın tın
Travmay geliyor dikkatimi dağıtarak
Şöyle bir kenara çekiliyorum
Hızla geçiyor yanımdan
Üzerimdeki hırka uçuşuyor gürültünün hızında
Gelinliğin içindeki tütün dudaklarıma kavuşmak istiyor
Ben direniyorum
Bu zehri ait hissetmemeye kendimi
Bazen ait oluyor, beni zorluyor ya neyse...
Yürüyen güvercinler karşıdan geliyor
Içlerinden geçiyorum uçuşmuyorlar
Tevellüt eski benim onlarsa ürkek olmayan bebekler...
Neydi? Korku öğrenilirdi
Bi adam geliyor karşıdan koşarak
Iste o güvercinler şimdi uçuyor
Adamın adımlarinin şiddetinde
Şimdi uçuşuyor...
Öğrendikleri korku sert adımlara
Bazı insanlar sert adım atarak öğretmişler
Birde travmay sesinde uçuyorlar
Bir de travmay sesinde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder