Kendime geldim.
Sen bana geldin, ben kendime geldim.
Sen yeryüzündeki en kıymetli hali aldın gözümde
Ben kendimden geçtim.
Seni anımsatan her notaya hayranlık duydum
Bende var olduğun sürede ve sürece...
Gök kuşağındaki renklerin anlamına vardım
Sen onları benim hayatımda canlandırdığından bu yana...
Senin her zerren evreni tanıttı bana
Yalan değil korktum biraz da
Evreni tanımayı yüzeysel severdim
Bilim'ce tanımak isterdim
Ama seninle bi baska sevdim
Sevdikçe sevdim
Sevdikçe sevdim
Kalp atışlarım nefesimle yarışıyor sesini duydukça
Umursuyorum bu yarışı
Daha ne kadar sevilebilir ki bir insan...
Ben seni bu sorunun cevaplarına meydan okuyacak kadar çok sevdim
Bana baktıkça kendimden geçtiğimi görmemen icin epey çaba harcadım her seferinde
Yalan değil yaptım,
Sebebi yok...
Zaten ben sana olan sevgi şekillerimde hic sebep aramadım.
Ve farkettim;
Ben senden önce hep zannetmişim,
Bütün duygu ve his dünyam zannederek geçmiş
Ben öyle güzel zannetmişim ki
Bu zannetmelerim bana seni buldurmuş
Ben seni bulmuşum
Ben seninle ne de güzel olmuşum
Beni ben yapan bende ki sen'e
Seni sen yapan bendeki sen'e
Seninle ben olan bendeki ben'e
Teşekkürden daha fazla bişeyler yapmam gerekmez mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder