Esti Yine

Suçlu ailedir. Hata yapan toplumda kaos çıkaran tecavüzcü, pedofili, sosyopat, psikopat bir çok insanın böyle olmasında suçlu ailedir.
Çocuğa eğitim öğretim uygulanıyor ya aile?
Çocuk 5 saatini geçirdiği okuldan eve gittiğinde kalıcı oluyor mu sizce?
Sosyal bir hayvan olan insan temel ihtiyaçlarına gömülüp aslolanı unuttuğunda ve daha da acısı hatırlatıcısı olmadığında kaos kaçınılmaz oluyor
Şimdi durup izleyelim kaçırılan öldürülen çocuklar ve kadınlar var
Alınan önlem?
Belki ağır işleyen bir sistem ben iyimserlikten yanayım
Fakat ağır işleyen sistemde hızlı suç oranlarında artış oluyorsa o sistemde ıslahat gerekli durumlarda inkılap şart değil mi?
Bir kişinin ölümü konu ne olursa olsun hak değildir
Eğitim süreklidir
Durup baktığınızda sürekliliğe adaptasyon -hem evrimde de böyledir bu- kolaylaştırır.
İnsanlardaki id duygusuna bir terbiyeci bulunmazsa ve yahut bununla ilgili bir girişim olmazsa o zaman sıkıntılar buyur ve canileşmenin sonunun olmadığını medyayla kişilerle gözler önüne serer...

ÇIKAR PEŞİNDE YALAKALAR

Çaya felsefe falan, 

Edebiyat paramparça tabii.
Dedikoducularla uğraş ve kişisel mantıksız telaş
Manipüle duygular stagflasyonel olgular
Kavgalar tartışmalar aynı dilde anlaşamamalar
Falanlar filanlar bir sürü olaylar
Derinlerdeki kafayla yüzeydeki kafa
Çıkarının peşinde yalakalar...

Neso'lu

Doğduğumda çatık kaşlı bi bebekmişim.
Annemden sütü, memesini çekiştirerek içmişim.
Tanrı bana bu özelliği anne karnında bahşetmiş, değişmeyeceğini bilerek beni topluma salıvermiş.

Ani tepkili, biraz öfkeli, sinir katsayısı yüksek bu ferdin
Değişmesini beklemek acemilik
Bu bir maharet değil elbet
Yerilecek bir durum da değil

Kimse 4 4 lük değil.
Kimse kimseye katlanmak zorundada değil.
Uyum içinde yaşamak için farklılıklarımızı kabullenmekle başlayabiliriz elbet
Tavizce sukunet sözlerimi sayfana kaydet.

Tesellim miras kendime, kendimden metnime
Söz benim, ses benim iştirakım ben gibilerden bendime
Temiz kapalı bir ortam dışlanmıyor hiçkimse
Ben divane dervişlerden olmadım, yine de bir yoldayım
Yolun adı "herkessiz hiçkimse"

Düello zannetmişler yaşamı
Baz almışlar kırık notu her seferinde
Kriterin "ben" olması mümkün, "ben"de hiçlik kriter
Tek başına bir kimseyim düşünmek yok seyrimde
Konuşurken tökezler, yürürken kekemeyim
Umrumda değil çoğu şey umrunuzu kaybetmeyin.

istismarcı kadınlar

Ben çok kötü bi kadınla tanıştım

Ben çok kötü bi kalp tanıdım

Ben ağzından salya gibi akan beddualarıyla tanıdım

Ben dişleri eksik olan o kadını unutmadım

Daha kötüsü de vardı tabii

Daha çekilmezi

O kadının salyasına sahip çıkan diğer kadın

O kötüleştikçe salyasını silen

O ısırdıkça pansuman yapanları def eden

Isırana sarılan

Isırana salyasızken, dişsizken av getiren

Yaban hayatının yüz karaları

Politikacıların halkı piyon yaptığı gibi

Evlatlarını piyon yapan kadınlar

İşte onlar

Tehlikenin can kardeşi

İyi niyetin altındaki kepazeler

Hepsi ayet paylaşan din istismarcıları

Hepsi kuran öğrenmeye çalışan

İyi niyet budalası

Aidiyet

 Ait olmadığım bir yerde ait olduklarımla beraberim

Gün ışığı gürültülü vuruyor yüzüme

Ve bir akşam sessizliğinde

Fırtına çıkıyor bedenimde…

Ait olmadığım bir yerdeyim.

Bedenimde.

Sakinliğe meydan okuyan

Ama sakinliğe hayran

Karmaşadan nefret eden ama karmaşık

Ben benim senden sonra yine

Sen bensin benden sonra yine

Sonra?

Ruhum 2 saniye sonrasını “sonra” olarak adlandırıyor

Bedenimse önce…

Ait olmadığım bir yerde aidiyet duygum gelişmiş

Kendimi bilmeden ölmekten korkuyorum

Ruh bedenden geçmiş

Beden ruhta delirmiş…

Sarmıyorum

Darlıyorum

Korkuyorum

İnatla parlıyorum...

Birisi ve Dünyası

Kimse kimsenin hiçbir şeyi değil

Kimse kimsenin her şeyi…

Kıt kanaat geçinen biriydi kendince

Kıt kanaat yaşardı kaybolurken

Tek zenginliği düşünceleriydi

Fazla düşünme eğilimi

Ona da overthing tanısı koydu kendince

Bir psikologla görüşmeye başladı

Haftalık 50 lira

Adam onu anlıyordu, dosttu

Haftalık 50 lira

Sigara içiyordu günlük 14 lira

Sigara onu anlıyordu, günlük 14 lira

Karşılıksız yaşamanın karşılığını alamazdı

3 gün üstüste 8 saat, ölse uyuyamazdı…

Hep birine benzetilir kimseye benzemezdi

Tutup çekse kendini, kendine getiremezdi

Bir babası vardı mevsimlik göçü olan

Bir babası vardı naifliği olmayan

Tezgah kelimesine takılmıştı bir zaman

Düzenbazların anladığıyla bulaşıkçıların anladığı

İkisini de aynı şey sanıyordu bir zaman

Aynı şey olmadı, nefes aldıkça anladı

Sorgulamayı bıraktı…

Derken bırakmamıştı

Sorgularla var olduğunu anladı

Derken kayboldu

Kaybettiğini sandığı saplantıda

Kalbi kırıktı herkes gibi

Ne yapacağını bilmiyordu herkes gibi

Ne! Herkes gibi mi?

Herkes biliyordu ne yapacağını görünürde

Acaba kendisi de biliyor muydu görünürde?

Hayal mayal kurardı, sonra geri kaçardı

Kabus mabus gelirdi

Ve asla gitmezdi…

Kavramları karışık az biraz çapraşık

Bir dünyası vardı ama hiç oluşmamış

Oluşturmaya çalışırken ipleri koparmış

Dışarıdan bakınca yoldan çıkmış.

Evet o!

Dünyası bu!

Yoldan çıkmışların dünyası...

Pasif Agresif

 Pasif bir agresif

Dedikleri de ne oluyor

Diye araştırmaya koyuldum

Döndüm baktım

Kendimden bir şeyler buldum

İnsanlara bakış açım haddinden fazla yorgun

Bir sağa bir de sola doğru çeken bir kuvvetle doldum

Sır küpü olduğumu zannettiğim zamanlarda boşboğaz oldum

Cömert olduğumu anladığımda cimrilikten gem vurdum

Sakin biri oldum sakinlikten yoruldum

Bunun süresi 5 dakikaydı sonra savruldum

 

Avaz avaz susmak derler ben hiç öyle olmadım

Kendimi bir şey sandığımda

Sandığımdan bir şeyler çıkardım

 

Tarifsiz bir acıydı hakaretler bana

En ufak kelimelere bodoslama anlamlar yükledim

Hiç olmadığım kadar titredim

Beklentiler beni mahvettiğinde

Beklemeyi kestim

Maksimum 5 dakika

Tekrar döndüm

Döne döne Mevlana oldum

Seve seve Neşet

 

Benden bir şeyler bekleyenlere

Fark ettiğim sürece yardım etmeye çalıştım

Elime yüzüme bulaştırdım

Elim yüzüm ön sözümdü parçaladım

Param parça yıkık dökük

Yama hayatımdaki bir kaç sökük

Battı insanların gözlerine

Bununla fazla ilgilendim

Fazla ben oldum

Fazlaca coştum

Fazlalıktan yoruldum...

 

Mevsimsel Yaşıyorum

 Mevsimsel yaşıyorum.

Bir türlü yolunu bulup doğruyu ifade edemiyorum

Kimi zaman bir illüstrasyon, kimi zaman kelimeye takılıp kalıyorum.

Bulamıyorum

Bir yolunu bulamıyorum...

 

Sararan yaprağı seviyorum

Sonbahara özüm diyorum

Bazen Oruç Aruba okuyorum

Bazen Necip Fazıl'da derinleşiyorum

Füruğ Ferruhzad'dan ilham alıyor

Cemal Süreya'yla platonik yaşıyorum...

 

Bir yolunu bulup savaşamıyorum

Altar'ın oğlu Tarkan'ı izliyorum ya da Arkın Cüneyt

Zeyna'dan ilham almıyorum asla

Bazen atlılar kovalıyor ben jokey olma hevesine düşüyorum.

 

Habil'le Kabil'i anımsıyor

Züleyha'dan Yusuf'a varıyorum

Bir baş yapıt sanıyorum kendimi

Lanetlenip Medusa olmaya çalışıyorum.

 

Kimselerin bilmediği gizli bir yol

Mirdad'ın yoluna amma çok heves ediyorum

Lau Tzu'dan ilham alıyor

Nesibe gibi yaşıyorum.

 

Ne köyde ne kentte yetişen biriyim

Ne azda ne çokta belirginim

Görünmeyen bir gezegenin gökkuşağı

Yıldızların efendisiyim!

 

Görünüyor sanıyorum tüm yollar

Ben görünmüyorum

Fazla iddialı bir küçük prensesim

Ben olduğumdan farklı olmak istediğimden uzak

Karmaşa problemini daha da karmaşıklaştıran oyuncak.

 

Bir kukla seziyorum her yazılarımda.

Bir kukla

O benden öte benden ziyade bir Barış Manço esintisi

Benden bana varan bir Gepetto ustalığı

Ama görünmez

Ama kıymet bilmez

Ama kıymeti bilinmez...

Yalan söyledikçe burnu uzamaz gözleri dolar

Ağladıkça yalanları dökülür savruk tahta.

Boşta olsa tıngırdamaz kimselere göz açtırmaz.

Kılıcı da olmaz ki kuklaların, olsa olsa zımpara

Parti de törpü de var

Yok olmaya 5 kala!