Muvazenesiz.

Ciddiyetim namıma yaraşır vaziyette

Geçen ömür payda da, pay olan keyfiyette

Şair mair değilim duygular seyahatte

Boş akla balık tuttum okyanustu kehanette.

Egon doyduğunda açılınca gözlerin

Belki yeniden tiksinçce sevebilirsin

Diyorum, dinletemiyorum, 

Önemsiyorsun, anlıyorum, söz geçiremiyorum...

Her kelamın değeri cümle içinde belli olur

Senin hayat içinde yoğurulduğun gibi kıymetsiz, 

Kıymetine olan kıskançlığın kelam ile kavrulur

Ben bülbül eti sevmem Ahmet Haşim'e de pek uymam.

Belli değil bir çok şey, sevmediğime kıymam.

Koklamadan çiçekleri

Över beni bir serseri

Belasını bulmamış önceden avutulmamış

Geçmiş kiniyle, bir temaşaya dalmamış

İstese dünyaları kibrit ile yakarmış

Saklambaç seviyor belli ceylandan halliceyim

Duygusuzdan ziyade kelamda belirirceyim

Neyse kini kurusun sevgisi amansız, dursun

Kıpırdarsa yakar da sözümüzü bellemez

Kitaplardan alıntı sevmeyi öğrenemez

Kudurmuş dedi deniz Ahmet Kayalı bir akşam

İçiyoruz tabi çay, kudurmaya niyetsizim, denizden ziyadeyim

Severken pek incitir hırpalar öğrenirim

Boşvermişliğime kaçak demli bir çay, sigara

Beni orada değil özümde burada ara

Çaya bakınca kendimden parçalar görüyorum 

Sigara da gelince aniden beliriyorum

Tamamıyla bu benim

Dengesiz şizofrenim

Mutlu muyum? haşa! Akıllılar dururken

Bana kalmaz yudumluk kafada delirirken

Şimdi büyük serzeniş, ne? nasıl olacak?

Bu sorular yine boş, 

Cevabı dumanım duyuracak

Her şey de herkes biraz var, tabi ki, elbette,

Kırık ayna müstehcen bakıyor fena, aheste

Gider inşallah kibir sevimsiz suratımdan.

Bu konuda ders aldım dünya Sırat'ımdan.

Vitamin yine hafif övünç nakaratımdan.

Serden geçer bazen kelam bilinir suratımdan.

Kelimelerin olduğu yer cennet mekan anlarım

Burada huzura erer kendimi tamamlarım.

Yalnızken kelime daha çok işe yarar

İletişimle bazen, dile kültüre zarar.